gezi, gez gez bitmez
yaz yaz, yazım kanar
dünya taksim-dudak alı
yangında-nöbetteyim
bu ne düş-nede ironi
kutsal ağaç işgalde
uçurtmam nerede
uçurumdayım yani
kıyısındayım yarın
yanağı açan çiçek
uçan suyum yârin
göğün dik yamacı
sessiz çığlıktı gezim
silahsızdı ve sevgiyle
yürüdü düşler-gülüşler
kanadı gezinin mor gülü
nazım’ın hikmeti-hasreti
yırtılan fikret’in o defteri
tutsaktı silistreli namık
kolağası kemal’in gözü
o hüzmesiz veysel sazı
raksında taşkın mualla
istanbul can evi-ateşi
ağız dolusu o gülüşü
kuvvet ve de kudretti
semahta-semada döne
şiir alı-yitik zaman ışığı
zapt edilemeyen çığlıktı
kor – mor atlar yelesinde
yılkı tayı-kısraktı özgürlük
ayna-gönül heyelanı-erozyon
hevesli-sosyal bir kaymadır gezi
ıslak rayda; “bekleme yapma toma”
başını kaldırır kuşlar su içerken niye-ama
içsel direnişin şinanayı-leylim ley-heyemola
gaza gelme, yaza gel – saza gel, teyze-amca
veli efendi, bir at başı öndeyiz, hadi çocuklar
koşun-az kaldı, kazancı önde, yokuş aşağı-al yazı
oniks sütuna kazılı taksim; ön gezi-ilk umut-son sezi
dursun özden – istanbul, temmuz 2013
*resim altı: (occupy taksim: taksim işgali)













