virüs, bize küs
bu anadolu çok virüsler gördü, hepsini gömdü, yerin dibine
parmağında virüsler-pisler, elini yıkamadı yine, oy oy emine
oy sürmene, sürmene! tutsak olunca eve, tez başla horona
eğ kemençenin sapını, yağla yıka telini, sok korona-korona
firavun titremesi sara, zemzemli al yazma-kutsal su ayazma
bimarhane su sesi-cerrahpaşa ve lokman hekim-en karizma
urartu su prensesi samiramis, güneşi ilk öpen nemrut’a küs
uzak asya’dan akdeniz’e koşarken, akdamar’ı tıkanan virüs
amasyalı ferhat, fırtına tanrısı teşup’a inat, su getirdi şirin’e
rüzgarın oğlu assos, bergamalı galenos, şifa oldu her birine
ibni sina eli, hipograt yemini, pastör evi’nden sızan virüs timi
ey farabi, ah biruni, vah cabir bin hayyan ile cezeri, şifa tümü
aşk hali bu, ateş kendi alevinde yandı-buzlar üşüdü-dondu
esir duygular, taş kalpler dirildi, yaşam kardeşliğine döndü.
dursun özden
www.dursunozden.com.tr