hasan boğuldu
gezgin derviş, yoleri ile sarı kız gülperi, aşkı buydu
dost-düşman, dağlı-ovalı herkes bu sevdayı duydu
dağlı, obalı yörük kızı hacer ile ovalı türkmen efesi
hasan’ın tuz yarası-kara sevdası-burası ida yöresi
bir yanı kaval sesi, aşk nefesi, öte yanı oba töresi
bir elinde kehribar başaklı tesbih-diğerinde yüreği
kara kıl çadırdan otağı, alevi ereni, kozaklı direği
boynunda kırmızı fular-o mor belikli ak kızı arar
cemde, hak meydanında, halkın dileğini sorar
herkesin gelini ve yiğidi, kendi gönlüne göre
o kam ateşi-yüce dağları delen ak kor-töre
düşe düşen-gönlü yanık hasan bir yana
gülperi hacer onu çağırıyor, yana yana
kutsal kaz dağı’nda bir ses yankılandı
acı haber duyuldu, gök ağladı-yağdı
hacer-sarıkız ağacı, gölgesi soldu
hey!.. kaz çobanı hasan boğuldu
hasan, hasan! hektor, hektor!
bizi yanık ve yitik aşklara sor
ve kaz dağı’nı kazıdılar yine
ova-oba-doğa bedel istiyor
bir tas siyanürlü suda, hile
hasan boğuluyor bile bile.
dursun özden
www.dursunozden.com.tr