Kaz Dağı Yiğidi Hasan Boğuldu (Şiir)

hasan boğuldu

gezgin derviş, yoleri ile sarı kız gülperi, aşkı buydu

dost-düşman, dağlı-ovalı herkes bu sevdayı duydu

dağlı, obalı yörük kızı hacer ile ovalı türkmen efesi

hasan’ın tuz yarası-kara sevdası-burası ida yöresi

bir yanı kaval sesi, aşk nefesi, öte yanı oba töresi

bir elinde kehribar başaklı tesbih-diğerinde yüreği

kara kıl çadırdan otağı, alevi ereni, kozaklı direği

boynunda kırmızı fular-o mor belikli ak kızı arar

cemde, hak meydanında, halkın dileğini sorar

herkesin gelini ve yiğidi, kendi gönlüne göre

o kam ateşi-yüce dağları delen ak kor-töre

düşe düşen-gönlü yanık hasan bir yana

gülperi hacer onu çağırıyor, yana yana

kutsal kaz dağı’nda bir ses yankılandı

acı haber duyuldu, gök ağladı-yağdı

hacer-sarıkız ağacı, gölgesi soldu

hey!.. kaz çobanı hasan boğuldu

hasan, hasan! hektor, hektor!

bizi yanık ve yitik aşklara sor

ve kaz dağı’nı kazıdılar yine

ova-oba-doğa bedel istiyor

bir tas siyanürlü suda, hile

hasan boğuluyor bile bile.

dursun özden

www.dursunozden.com.tr

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *

*

shared on wplocker.com