kopar zincirlerini
sümerli fahişenin namusu, peştamalı, alı, şalı
cinayetti, ana kadın ve gölgesi kana bulandı
kıyametti, ışık ve alev savruldu, saçları yandı
çocuk-kadın, töreye adanan ilk kurban değildi
mızıka bıyıklı sapıklar, yağmur duasında ıslandı
zikirdi, yarasa dansında gün döndü, kan dondu
seherde, bademlik çocukları sıraya dizdiler-düzdüler
günahtı, kaderiniz diye hatmedip, uçkurları çözdüler
yasalar yasa büründü, bademler çiçek açmadı, söndü
kadınların ve çocukların, süt beyazı alnında kara yazgı
yıkıktı yuvalar, sönen ocaklar, yitik umutlar-uçan kazdı
firavun zamanı, o güzel sara sarardı ve ibrahim’e yandı
ve kutsal zemzem kaynağında, hacer ile ismail sulandı
ayan oros-meryem bahçesinde, atoslu erkekler ıslandı
ağlama duvarında, kudüslü çocuğun fesi kana bulandı
seherde, çorak toprağa düşen kırağının rengi nedir? bilinmez
ömrümüz akışkanı su-ışık ve düşün rengi-mor çatıda silinmez
gökkuşağı sevdası kelebekler özgür mü? tutsak doğa dirilmez
vay!.. yedi benekli uğur böceği, kirli insan iklimine döndü
şemsiyeli, yağmur duasına çıkan o çiftçi, kuraklıkta yandı
altı parmaklı çocuklar, çift başlı kuzular, cinnetli avcı tazılar
kınalı koç katımı anı-güz sarısı ataerkil damgalı kara yazılar
bitti, kam zamanı, tam zamanı şimdi, sevdalı o özgür kızlar
gök tanrı umay ana umudumuz-yarimiz-falımız dedi yıldızlar
cinnetti, dipsiz, susuz, kör kuyuda, yusuf ağladı
onu taşlayanlara, bir küfür bastı, yüreğini dağladı
özgürlüktü, “artık yeter be!..” dedi, o yetim çocuk
alın yazısına-düzene, karaya-töreye isyanda çağladı
çocuk ve kadın emek ister, sevgiyi yemek ister hem
isyandı, emek su gibi aziz ve kutsaldır-aşktır, hemde
o gönlü bahar şiirli cuma çocukları, cumartesi anneleri
bayramdı, ala şafakta tan yeli sevdalandı, umut yolunda
cengiz amcanın çağrısı: “ey gülsarı, zincirlerini kopar-kes”
yürekleri avucunda, belgisi başucunda, tek ses-tek nefes:
“dünyanın bütün istismar edilen mazlumları, birleş ve es!”
dursun özden
www.dursunozden.com.tr