Düzenin boyun eğdiremediği yayıncı-yazar Erdost, sevenlerine veda etti…
“6 Mayıs” Belgeselim kapsamında, Muzaffer abi ile uzun bir röportaj yapmıştım. 12 Mart ve 12 Eylül karanlık günlerinin bilinmeyen yanlarını anlatmıştı. Kardeşi İlhan Erdost’un, yanında işkence ile nasıl öldürüldüğüne tanık olmuştu. Sevgili Muzaffer abi, ışığın bol olsun. Eserlerin tarihe düşülen anlamlı not olarak, gelecek nesillere kalacaktır. Yakınlarının ve ailesinin başı sağ olsun..
87 yaşında hayata gözlerini yuman, Yayıncı, Şair ve Yazar Muzaffer İlhan Erdost için, Ankara Karşıyaka Mezarlığı’nda düzenlenen cenaze törenine, çok sayıda okurları ve dostları katıldı.
MUZAFFER İLHAN ERDOST KİMDİR?
1932 yılında Tokat’ın Artova ilçesinde doğdu. Asıl adı Muzaffer Erdost olan, kardeşi İlhan Erdost’un 12 Eylül 1980 askeri darbesinden sonra Mamak Askeri Cezaevi’nde dövülerek öldürülmesinin ardından, adına kardeşi İlhan’ın adını ekleyerek, “Muzaffer İlhan Erdost” olarak yazı ve kitaplarında kullanmaya başladı.
1956’da Veteriner Fakültesi’ni bitirdi. Pazar Postası’nı yönetti (1956-1958). Ulus gazetesinde çalıştı (1958-1963). 1958’de Açık Oturum Yayınları’nı, 1965’te Sol Yayınları’nı kurdu ve yönetti.
İŞKENCEYLE ÖLDÜRÜLEN İLHAN ERDOST’UN ADINI YAŞATTI
12 eylül (1980) döneminde sıkı yönetimi tarafından gözaltına alındıktan sonra, Raci Tetik’in Mamak Askeri Cezaevi Müdürü olduğu dönemde dövülerek öldürülen Onur Yayınevi’nin sahibi kardeşi İlhan Erdost’un anısını yaşatmak amacıyla kendi adıyla kardeşinin adını birlikte kullanmaya başlamıştır.
Erdost, İnsan Hakları Derneği Ankara Şubesi Başkanlığı’nı yapmıştır.
Erdost; şiir, öykü, deneme ve eleştiriler yazdı. Yazılarında, toplumsal sorunlar, Türkiye ve Osmanlı tarihi, tarım, faşizm ve demokrasi konularına daha ağırlıklı eğildi.Erdost, Sol-Onur Yayınları’nın sahibi ve yönetmenidir. Türk şiirinde Garip Akımı’ndan sonra ortaya çıkan İkinci Yeni akımının isim babasıdır.
ESERLERİ:
İncelem-Araştırma-Eleştiri: “Türkiye Sosyalizmi” ve Sosyalizm (1969), Türkiye Üzerine Notlar (1970), Bilim ile Yazın Arasında (1984), Osmanlı İmparatorluğu’nda Mülkiyet İlişkileri (1984), Şemdinli Röportajı (1987), Kapitalizm ve Tarım (1984), Demokrasi ve “Demokrasi” (1989), Adam İçin Türevler (Eskiz, 1990), Ulus, Uluslaşma, Demokratikleşme (1991), Bir Fotoğrafta Alt Yazı / İki 7 Kasım (1991), Üç Şair / Nazım Hikmet, Cemal Süreyya, Ahmet Arif (1994), Kanı Kanla Yıkamak-İnsan Hakları ve Türkiye (1994), Faşizm ve Türkiye 1977 – 1980 (1995), Türkiye’nin Yeni-Sevr’e Zorlanması Odağında Üç Sivas (1996), İkinci Yeni Yazıları (1997), Küreselleşme ve Osmanlı Devlet Modeli Makasında Türkiye (1998), Yeni Dünya Düzenine Zorlanması Odağında Türkiye (1999), Pandora’nın Bir Başka ‘Kutusu’ (2000), Türkiye’nin Kararan Fotoğrafları (2003), 12 Eylül Turkaları (2004), Azınlıklar Sorunu (2005), Sosyalizmi Seviyorum (2007), Türkiye 2009 (2009).
Derleme: İlhan İlhan (Kardeşi İlhan Erdost hakkında yazılar ve şiirler, 1983)
Şiir: Havada Kalan Güvercin (1990)
Öykü: Ey Karanlık Mavi Güneş (1990)
Anlatı: Onu Anlat İşte (1989)
Kardeşi “İlhan’ın son beş günü için fotoğraflar” adlı şiirini yazmıştı:
“…
ilhan gelir türküler’le
türküler’le biz elele
güleriz güzel günlere
ilhan uzatmış kadehi
güler gözlerinin içi
çağıldar cümle sevinci
ilhan’la biz nezarette
yanyana bir kanepede
akar gündüz uçar gece
ilhan’ı gördüm düşüyor
yanım ateşe düşüyor
elim kolum yetişmiyor
ilhan’ı gördüm yaralı
gözleri kandan hareli
yüzü güllere çevrili
ilhan’ın paltosu kanlı
alazlanmış tüter canı
düşmüş omuzdan kolları
ilhan ilhan, ilhan ilhan
sular çavlan kuşlar pervan
gittin mi can gittin mi can
…”
www.dursunozden.com.tr