spartaküs
ilk insandan ilk isyana, egemenler şarap diye kan içti, kana kana
hey! bu topraklar başkaldırdı yeniden-kendi alevinde yana yana
söz kılıçtan keskindi, kahraman kahredene, vezir rezile döndü
çiçero’nun düğünü ilkti-öndü, tarsus kapıları cennetlik yöndü
ve spartaküs isyanında, sevdanın şairi antonyus var olsun
zayıf olabilecek kadar güçlü, bu özgür ruha selam olsun
spartaküs dünüm, antonyus benim, yazılmamış şiirim
ludingirra’dan nehru’ya, antonyus’tan nazım’a sefirim
özgürlük; ana-çocuk, çarmıh, dar ağacında dört çivi
hayat hür ve güzel, umutsuzluk ölümdür, yaşam diri
kararlıyız, inançlıyız; ben, sen, hepimiz spartaküs’üz
hepimiz bu destanın çılgın, dirilişin-özgür dizeleriyiz
öteki dağın ardında yankılanan, her çığlığın nefesiyiz
selahattin eyyubi kudüs’ü, yakın doğu, akdeniz biziz
köleler özgürlükleri için ayağa kalktı, onurluca öldüler
ve de gönüllere, toprağa, ışığa, şu güneşe gömüldüler
vatansız köleler, o yüce emek ve çal bella ile göz doldu
ah! gözyaşlarımızı sakladık, her damla bir okyanus oldu
dursun özden
