gülcemal
ey yiğidim, ah mustafam-ata kemal
tutkulu-şavkıyan güzel yüzlü cemal
karamanlıca son mektubu yazan el
tren mi yol alıyor, yoksa o evler mi?
mazı sesi, kara vagon, göçer hamal
tükendik-gel be artık güleç gülcemal
bitsin bu yorgun bekleyiş, bu hüzün
gelin artık, yitik çilemiz bitsin, o gün
ey göğe bakan melek, turna zamanı
misafirim, kalbinde bana yer var mı?
tacı kırmızı beyaz, kara beniz karanfil
ege denizi kararmadan, bahtımız aktı
su sesinden şifa buldu, bergama aktı
her limanda, her karantina da arındık
bit-tifo, sıtma-bulaşıcı salgında kırıldık
yolda kıran girdi, ölüm el verdi, yandık
oysa biz şirazlı sadi gülistanına kandık
esen her hazar yelini, titrek bakü sandık
timurlenk aşkıyla, o tebrizli ali’ye inandık
imişli donarken, karabağ yanarken andık
kefeni makas kesmez, şu makası aşta gel
her iki tarafın gavuru olduk, afette akan sel
acır selanik-mersin, herkes bizi görsün
o gelveri’de, beyaz atlar kişnedi, yazındı
yitiklerimiz kara yırtık kütüklere kazındı
ve karşı-öte yakada umutlarımız söndü
mübadele acısı allah’ın belasına döndü
öksüz-yetim emanet bebekti bize feride
şu kanlı-dudak izli çeyiz sandığı derede
o gül benizli komşu kızı helene nerede?
komşu köyün delisiydi değnekli şehmuz
tutkundu o gavur kızı ressama, son güz
içinde sönük elma çiçek açtı, mevsimsiz
süslü ressam dört mevsim geceyi boyadı
acılı, bülüğü kesilen oğlanlara su yürüdü
kızana geldi o gençler, düşleri sis bürüdü
gül kızlar, çeşme başı bir tutam süs biberi
aşksız her iki yakada, azar azar ölüyordu
göz yaşı şişesinde bir damla horoz şekeri
bizi kavuşturan, bizi ayıran yaşlı bu deniz
ege farı kardak ve akdeniz koru ada meis
dilek tut-beni unut, ay döndü-güneş söndü
kuyruklu yıldız, tabutluk sürü, aşk kürü, yel
kefeni makas kesmez, makas yolu aşta gel
her iki tarafın gavuru olduk, afette akan sel
sudanlı kızlar ağası beşir’in elinde son koz
kendi ölüsünü öperken, troyalı süslü suzan
koyun koyuna tanrılar, para padişahı soros
saros, lesvos, meryem bahçesi, ayan oros
her paylaşım savaşında, kendine düşman
ver elini helene, yanık hektor’un külü-koru
aşkın filizlendiği, öte yakaya geçen anılar
içimizi kavuran o sevda alı, ekşi dut moru
ilk güzde köy göçüren alçaklara son soru
yer-gök, ateş-su ve kurdun kuşun sahibi
ey ulu kam! artık yeter, aşk sen bizi koru
yitik limanda son mektup, sırdaş son-gül
barış: gülcemal ve gül, hoş geldin 1 eylül
dursun özden
gülcemal: 1924 nüfus değişimi göçünde, mübadilleri taşıyan geminin adı.
