MAHŞER ZAMANI
Bir mah/şer’dir, hüdalığın Arafat’ta son sefir
Say’dayım, aydayım, yan yana yanmaktayım, kefir
V/ar’a niyetlenirken d/amon hükmün Ra’ya c/an verir
Karnak ; h/uhud şavaşını çizerken eteklerimde.
Sularımı çeken hicran d/erimi yırtar urur yur/dumu
zebunluğum testi yap/ar ki melamet t/aşınla onüçden vurursun
bir çiğ damlası küçük, acizlikle s/aklambaç oynuyor
sel, yukarıdan aşağı yeraltıma iner
D/iri olan b/ölülüğüm r/ahmetlenir.
Zeus ayyukaya tut/ar, methü sena urganını bırak/ırsın
Hatemsin b/ana gönül b/ağlamada mahbusluğumla
Tur kadardır s/özümü kes/tirme kumla.
Tiz ve pes’in gelgitinde bülbül şakır
Tan keser, pas y/eniği demir küfümü alır
Y/okluğunun temreni yâr’dan çıkar, gönlümü k/alır.
Boyun bağım dört çivi/çarmıh, zemzemle arınan al/kan
Hijen Dağı Amanos; amon / amen /amin /aman aman
İlk aşk ve ilk günahtan arındı yitik lilith, kutsal şaman…
GÜL ÖZKAN
