HÜZÜNLÜ GEÇEN BU YILIN SON ŞİİRİ: “BOLKAR GÜZELLEMESİ”

50k

tarbaz güzellemesi

elma yanaklı tarbaz şalı
kiraz dudaklı porsuk alı
ve beyağıl süvari alayı
deli muharrem’in tayı
kara yılın, son güz ayı
gurbeti sılaya bağlardı
av zamanı, horoz çayı

darboğaz’ı ay salladı-gök yandı
ilk ateşle, açan çiçek, kor ile kar
o kadim türkün kanadı-yağız atlar
yitik, yalmandı, yabanıl yılkı taylar
gök ekini biçer, yele tohum saçarım
hasat zamanı, göynür özüm, ak kam
o pehlivanlıkla ilgili-çiğdem neriman
susuyordu herkes, şahdamarını kesen
şahmaran, aşkın kıyısında o hep haklı
gök gözlü sırdaş-yalnızlık bende saklı
mu’dan atlantis’e, içimdeki uzak farklı
hazırlıksızdık, yitik aklım sende kaldı
o duran zamanda, dudak izin tek yoldu
o konar-göçer, ben yoleri gezgin derviş
iç açan gönül, ok yayı-yay beni germiş
dağlar toroslara-bolkar kara göl’e yanık
ve sessiz kurbağa çığlığı, isyanda, firari

arı soylar, boylar ve koylar gül ve şendi

ilk meşkti, ay seldi-tan çiçeği nurlu aydı
hazreti hacer, hançer yarası, kutsal saydı
ayşe anamız, ali babamızdı, sonsuz yolda
salıertesi salda-bir avuç toprak kuru dalda
ve önce dans vardı, öğretmen ışık sağdı
özden, suskun ve dilsiz isyanlarda
bir ağıt yankılanır gömütlükten
övgüsüz ve sövgüsüz o anda:
“ayşeler aşmış, çaylar coşmuş
ayşesiz evlere, güveler düşmüş
elin övdüğünü, alıp kaçasım geldi
anasının övdüğünü, koyup kaçasım geldi”

 dursun özden

22 kasım 2015
www.dursunozden.com.tr

Yoruma kapalı.

shared on wplocker.com