dağım duman, başım ağrılı
yara aldı, nuh gemisi çağrılı
merhaba ya da elveda hem de
sonsuz-zamansız şu evrende
13,5 milyar yıl önce güneş
4,5 milyar yıl önce dünya
ve 3 milyar yıl önce su yoktu
8 milyon yıldır, insan hep vardı
seven-döven-üreten-cani olan şerdi
eli kınalı, eli kanlı, eli nasırlı neferdi
göz-gez-arpacıkta, arpa boyu zamandı
bir solukluk ömür dilimi ve aşk kilimi
oysa herkese yeterdi, aç-açık gönül evi
ve toprak kutsal, su gibi azizdi ilk sevi
dem deme-cem ceme, çemberin içinde
ilk cemre, ilk günah, ilk aşktı, geninde
nil güne bakar, gün ağıt yakar ve zılgıt
aksa-arafat-babil ve de palmira kanadı
tanrı evi, içinden su akan üç şehir yandı
asi oldu kutsal üç nehir-kaynağına aktı
nemrut kuşu, anka düşü, tan çiçeği ayı
kızıl rüzgarın küheylanı-rahvandı tayı
beyaz ve sarhoş, dor atlar diyarında
perili, şu güzel topraklar, gelinlik
okşadı ve kokladı kınalı saçlarını
aysız geceyi içti, yandı ve arındı
nefsini-nefesini tuttu-onu sınadı
ana yüreği-son şehit alını bürüdü
kızılırmak yandı, türküler kanadı
kurşun yarası, kurşun kalem karası
içimde cani, insan yanım-yüz karası
cellat kimdi, kim masum-kim niyazi
kırık sazım-alın yazım, ah tutsak şiir
sensiz, sessiz toros kurbağası, bin bir
hep kardeşiz, berfin, ali, zöhre ile tahir
hasan-süphan el ele-sarı gelin dön gele
hava herkese yeter-sevgi sebil-her gece
yaşamı yaşamak, özgür, çocuksu, delice
“tek ve hür, bir orman gibi kardeşçesine”
dursun özden
12 eylül 2015
www.dursunozden.com.tr