kesilen orman çığlığı
biz doğayı yok ederiz-doğa bize emanet-o bize kefil
ey! gül benizli sırdaş şiirin ırzına geçen kir, kara cahil
duygusuz, ülküsüz, ülkesiz, şer, kör, nankör, hişt hişt!
hey bana bak! hoşt hoşt-sahibinin gıçını yalayan puşt
gönül evini yakan kor ve o tam bir kibirli, sadist-faşist
tam zamanı, kam zamanı, burası destansı savaş alanı
elimde kitap, kalkan, kurşun kalem, şiir oku, vesselam
hey-he heyde, hey hey! o utkuyu müjdeleyen küheylan
yılkı tayı-sevdim huyu-umudu-can suyu-kızım dolunayı
selvi boyu kayı, sebil sevdası aşk payı, geliyor şiir alayı
bize sunulan tek nefeslik ömür, insanca yaşam, bir hak
yaşlı kızılderili ananın, yankılanan akbelen çığlığına bak:
“dinle; son ırmak kuruduğunda-son ağaç yok olduğunda
son balık ölünce, evine ateş düşen o beyaz adam, ancak
paranın-kömürün yenmeyen bir şey olduğunu anlayacak”
dursun özden
www.dursunozden.com.tr
