Zamane Şiiri: YİTİK CUMARTESİ

seherde, tan çiçeği zamanı, güneşi beklerken, sen geldin

şiirin derin hafızası kapımı çaldı, gönül evine giren sendin

gece gelen düş hırsızı, iki ayaklı, zehirli akrep, şeytan, cin

kanlı düşlerin, kimliksiz adresi: kimsesizler gömütlüğü, kin

yitik oğullu acı ana-cumartesi ateşinde, zebaniyle yüzleşti:

“nuh’a selam olsun, şahmaran’ın selamı var; gidin, gidin!..”

istiklali kanayan o caddenin tam ortasında-galata kapısında

cop, basınçlı su, biber gazı-kara yazı ve siren sesi kirli-tümü

bir anne çığlığı yankılandı: ‘sizin hiç oğlunuz öldürüldü mü?’

cumartesi çığlığı-kar ile kora dokun, yitik şiirle dol ve aşık ol

‘millet şarkısı’ ile isyan eden fikret, nazım yol-özden kafa kol

yar göğsüne sülüm dayardı karacoğlan, sevgisi sebil yunus

‘ölüm tek başına-aşk iki kişiliktir; bir gün mutlaka’ dedi ataol

bu çığlık özgür ak martı sesi-istanbul nefesi

ah ki ah! her yer taksim, her gün cumartesi.

dursun özden

www.dursunozden.com.tr

Yoruma kapalı.

shared on wplocker.com