ata çığlığı ve yaşarken, ölmeden önce ölenler diri diri, cap canlı o toprağa girenler uğruna öleceğin kavga, umut yoksa yaşanacak bir vatan, selam verecek tek vatandaş yoktur, kanar o günler ve sümerli öğretmen şair ludingirra mektubu başa alınlarına kanıyla taş mektup yazanlar-saymalı taşa kurgan gömüte-kayalara, ata nesli mirasını çizenler uzak asya’dan anadolu’ya uzanan damgaların göçü suyla gelen medeniyet karızlar, dağların kuytularını su başını yurt yutan, semada semah dönen kamlar bacasında hep duman tüten, o yörük obaları vatan göbeklitepe sırrı; şu şifalı kam ağacı, güneşi yutan ah şu yasaklar! kültür hafızamızı yok sayanlar, uykuya yat zengin anadolu mirası üzerine ölü toprağı serpenlere inat yaşanası yaşamın, ruhu gerçeklik; aşkta senlik benlik yok suyun-toprağın bin çiçekli çığlığı; sebil hayat-özgür sanat anadolu vatan, yüce dağ başına yağan kar kaynağına akan fırat, kızıl ve yeşil ırmaklar seherde günü öpen kutsal toprak, bize dar kazdağı’dan ay, mars ve uzaya yolculuk var evren bize dar, her yer sınırsız-sonsuz diyar o gümrüksüz doğu-batı, ne kuzey, ne güney o dünya çocukları şöleni, he heyde, hey hey! sevgiyi sebil eyler; aşka, suya, toprağa, göğe özgürlük türküsü yakan diller-çığlık çığlığa, ey! korkma-sönmez-susmaz bu türkü, söz ile ney!.. dursun özden www.dursunozden.com.tr
