Günün Şiiri: BOLKAR ÇIĞLIĞI

bolkar çığlığı

gözleri karanlığı delen bir ışık huzmesiydi, parlıyordu

zamansız bir mevsimde, güneş ya da ay tutuluyordu

ak kayadan düşen yabanıl bir ceylanın o bitkin telaşı

son bolkar çığlığında kim av-kim avcı? aşk ölüyordu

vicdan, hırsının önüne geçerse eğer

ve sen, aksakal bir dervişsin, meğer

erenler otağı niğde’ye düşerse yolun

beş yıldızlı al elmayı, yemeye değer

ulu bir kışlakta mola ver, bu ulukışla

şiirin yol öyküsü bolkar, yazda-kışta

gurbeti sılaya bağlayan tren gelmez

taşlar dondu, zemheride aşk başka

insanoğlu hasta, çinili karagöl yasta

sessiz toros kurbağası çığlığı, tasta

o dağlar küçülüyor, kayalar büyüyor

silkin, birşeyler yapmalı-bu hususta

ana koynu, bolkar boynu yetim mi?

medetsiz burcunda kuvvacı tim mi?

yitik gelin, şeker pınarı’nda sulandı

adana’ya bir kız kaçtı, gördün mü?

dursun özden

www.dursunozden.com.tr

Yoruma kapalı.

shared on wplocker.com