Anadolu’nun sessiz çığlığı bir “Çılgın Şiir”

anadolu vatan

ey allı turnam! tuz bölüne varırsan

gölyazı’da gölbeyi’ne selam söyle

hasan dağı ereni, son göçeri eyle

tuvanalı varpalavas elinde başak

ivriz kaya dibi su gözesi kirazı ak

fırtına tanrısı tarhunza, diline bak

ve o bereketli şarkıyı luvice söyle

çatalhöyük’te ve toros bozkırında

yörük obasında, hep tüten o baca

yolun düşerse, o eflatun havuzuna

kutsal sudan kana kana iç-yun-arın

soyun, silkin ve özüne dön-yat barın

boy abdesti almayı da unutma sakın

daha gün doğmadan dolunay şavkında

tan kızılı semada semah dön-söz diken

bahar isyancıdır, erken açan gül gonca

ve cemre düşünce her yana, yana yana

yan yana, can cana-aksakal bilge hoca

hasat zamanı, şifa versin ulu taşa

kutsal şaman ana, bereketi bolca

‘savaşma-seviş’ ve de sebil yaşa

ve sevdiklerinle-ailece-karı-koca

karaman beyi nure sofi’nin izinde

buz mavi bakışlı şimşek gözünde

bu gök ulu kubbe, bizden sorulur

kadim ata yurdu, anadolu özünde

istiklali tam-kuvayı milliye közünde

su başında durmuşuz-suyun şavkı bu vatan

seni öptüğüm her an, aşkla yaşamışız onca

ve bu göğün, özgür sancağı alca-tuğu olca.

dursun özden

www.dursunozden.com.tr

Yoruma kapalı.

shared on wplocker.com