{"id":7014,"date":"2019-10-29T19:27:35","date_gmt":"2019-10-29T16:27:35","guid":{"rendered":"http:\/\/www.dursunozden.com.tr\/?p=7014"},"modified":"2019-11-11T02:52:21","modified_gmt":"2019-11-10T23:52:21","slug":"100-yas-gununde-koy-enstitusu-ogretmeni-abdullah-ozkucur-icin","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.dursunozden.com.tr\/?p=7014","title":{"rendered":"100. Ya\u015f G\u00fcn\u00fcnde K\u00f6y Enstit\u00fcs\u00fc \u00d6\u011fretmeni Abdullah \u00d6zkucur i\u00e7in"},"content":{"rendered":"\n

Anadolu\u2019nun Ayd\u0131nl\u0131k Y\u00fcz\u00fc K\u00f6y Enstit\u00fcleri<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Yirminci y\u00fczy\u0131l\u0131n ba\u015f\u0131nda, \u00e7ok devletli emperyalizme kar\u015f\u0131 verilen ve ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131k utkusu ile ta\u00e7la\u015fan ilk ulusal kurtulu\u015f sava\u015f\u0131m\u0131z\u0131n ard\u0131ndan, Gazi Mustafa Kemal Atat\u00fcrk \u00f6nc\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcnde; Anadolu Ayd\u0131nlanma Seferberli\u011finin, Anadolu\u2019nun bereketli topraklar\u0131n\u0131 ve \u00e7al\u0131\u015fkan yi\u011fit Anadolu insanlar\u0131n\u0131, \u00e7a\u011fda\u015f uygarl\u0131k seviyesine \u00e7\u0131karmak i\u00e7in, ba\u015flat\u0131lan ilk \u0131\u015f\u0131klar\u0131 ve Cumhuriyet Devrimlerinin ilk k\u0131v\u0131lc\u0131mlar\u0131n\u0131n alevidir K\u00f6y Enstit\u00fcs\u00fc Projesi\u2026<\/p>\n\n\n\n

K\u00f6yden al\u0131nan ve e\u011fitildikten sonra k\u00f6y\u00fcne \u00f6\u011fretmen olarak atanan gen\u00e7 \u00f6\u011fretmenlerin, halk\u0131 her kon\u0131da ayd\u0131nlatmas\u0131 ve uygulamal\u0131 e\u011fitim sistemini ile \u0131\u015f\u0131k kayna\u011f\u0131 yolculu\u011fun k\u0131sa ama \u00e7a\u011fda\u015fla\u015fmak i\u00e7in bir gereksinim olan pu seferberlik hareketi\u0130 \u00c7in, K\u00fcba, Sovyetler Birli\u011fi, Venezuela ve pek \u00e7ok \u00fclkenin, bizden esinlenerek kendi \u00fclkelerinde uyguland\u0131\u011f\u0131 \u00e7a\u011fda\u015f bir proje olarak, \u00fclkemizde de yenilik\u00e7i e\u011fitim ve \u00f6\u011fretim sistemi olarak, T\u00fcrkiye Cumhuriyeti\u2019nin gelece\u011fi, kalk\u0131nmas\u0131 ve ayd\u0131nlanmas\u0131 i\u00e7in \u00e7\u00f6z\u00fcm olarak g\u00fcndemde, yeniden\u2026<\/p>\n\n\n\n

Bu ba\u011flamda, uzun y\u0131llard\u0131r \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m \u201cK\u00f6y Enstit\u00fcs\u00fc Seferberli\u011fi\u201d belgesel projem kapsam\u0131nda; kendisiyle de \u00f6zel r\u00f6portaj yapt\u0131\u011f\u0131m, 100. ya\u015f g\u00fcn\u00fcnde Burhaniye-\u00d6ren Kitap Fuar\u0131\u2019nda yan\u0131ma gelerek kitap imzalatt\u0131ran, K\u00f6y Enstit\u00fcs\u00fc \u00f6\u011fretmeni olan sevgili Abdullah \u00d6zkucur<\/strong>\u2019un o zamanki \u00f6\u011frencilerinden baz\u0131lar\u0131, bu g\u00fcn aram\u0131zda olmasa da; r\u00f6portaj yapt\u0131\u011f\u0131m kimi \u00f6\u011fretmen b\u00fcy\u00fcklerimin, \u00f6zet olarak heyecanlar\u0131n\u0131 ve s\u00f6ylemlerini sizinle payla\u015fmak istedim\u2026<\/p>\n\n\n\n

Hasibe G\u00fcner:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ni\u011fde\u2019ye ba\u011fl\u0131 Uluk\u0131\u015fla\u2019n\u0131n Darbo\u011faz k\u00f6y\u00fcndenim. K\u00f6y\u00fcm\u00fcz Y\u00f6r\u00fck k\u00f6kenlidir. Anadolu co\u011frafyas\u0131n\u0131n do\u011fal g\u00fcvenlik ku\u015fa\u011f\u0131 olan Orta Toros Da\u011flar\u0131\u2019n\u0131n Bolkar Da\u011f\u0131 kuzey yamac\u0131nda bir derenin i\u00e7inde kuruludur bizim k\u00f6y. Kuvay\u0131 Milliyeci bir gelenekten geliyor bizimkiler. K\u00f6y\u00fcm\u00fcz elma, kiraz ve cevizi ile me\u015fhurdur. Ba\u011f bozumu zaman\u0131 bizim k\u00f6y meydan\u0131nda, ailem ba\u011f bozmaya gitti\u011fi zaman ba\u011f\u0131rd\u0131lar: \u201c\u00c7ak\u0131r Mustafa senin k\u0131z\u0131 okuldan istiyorlar!\u201d Davullarla, zurnalarla bizi toplad\u0131lar. K\u00f6y Enstit\u00fcleri\u2019nde, oraya gitti\u011fimiz zaman anam\u0131z\u0131n dikti\u011fi ala fistan \u00fczerimizde yelek. Okulda yiyecek-i\u00e7ecek \u00e7antam\u0131zda hi\u00e7bir \u015fey yokken; birisi bizi ald\u0131, K\u00f6y Enstit\u00fcs\u00fc\u2019ne, \u0130vriz\u2019e g\u00f6t\u00fcrd\u00fc. Orada k\u0131l\u0131k k\u0131yafet verdiler bize. Harpten yeni \u00e7\u0131km\u0131\u015f \u00fclke. Yiyecek yok, giyecek yok. Bir kalemi d\u00f6rde b\u00f6l\u00fcp, u\u00e7lar\u0131na kam\u0131\u015f takarak ders yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 bilirim. Kam\u0131\u015f. D\u00f6rde b\u00f6ld\u00fck kalemleri, o d\u00f6rtte birine kam\u0131\u015f\u0131 takt\u0131k, elimiz rahat \u00e7al\u0131\u015fs\u0131n diye. Boya bulamazd\u0131k resim yapmak i\u00e7in, boya yoktu. \u00c7i\u00e7ek yapraklar\u0131yla \u00e7izdi\u011fimiz resimleri boyard\u0131k. Yani yokluktan varl\u0131k nas\u0131l yap\u0131l\u0131r. Ve d\u00fc\u015f\u00fcnebiliyor musunuz? Kendi \u00fcretti\u011fimiz ekme\u011fi, kendimiz yiyoruz. Tarlada kendimiz fasulyeyi, patatesi a\u011fabeylerimiz ekiyor, dikiyor ve biz de topluyoruz, yeme\u011fini yap\u0131p yiyoruz birlikte. Fazlas\u0131n\u0131 sat\u0131yoruz. K\u00f6y Enstit\u00fcleri bize, akl\u0131n\u0131za gelen her \u015feyi \u00f6\u011fretti. Samimi olarak s\u00f6yl\u00fcyorum. \u015eimdi ben duvar ustal\u0131\u011f\u0131 yapar\u0131m, duvar \u00f6rerim ben. Nitekim Uluk\u0131\u015fla\u2019da okul m\u00fcd\u00fcr\u00fcyken, k\u00fcmes yapt\u0131m. K\u00fcmesin duvar\u0131n\u0131 ben kendim \u00f6rd\u00fcm. Bize bunlar\u0131n hepsini \u00f6\u011frettiler\u2026 <\/p>\n\n\n\n

Perihan Balk\u0131:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ben Uluk\u0131\u015fla Kuvay-\u0131 Milliye komutan\u0131 ve \u00e7ok b\u00fcy\u00fck yararl\u0131klar yapm\u0131\u015f \u015eevki Alpagut\u2019un k\u0131z\u0131y\u0131m. Ad\u0131m Perihan Balk\u0131. Bazen baba soyad\u0131m\u0131 da kullan\u0131yorum.Perihan Alpagut Balk\u0131. Ben Uluk\u0131\u015fla Kuvay-\u0131 Milliye komutan\u0131 ve \u00e7ok b\u00fcy\u00fck yararl\u0131klar yapm\u0131\u015f \u015eevki Alpagut\u2019un k\u0131z\u0131y\u0131m.1970 y\u0131l\u0131nda evlendim. Babam\u0131n soyad\u0131 Alpagut\u2019tu ben ondan sonra e\u015fimin soyad\u0131n\u0131 alarak Balk\u0131 oldum. \u015eimdi hem babam\u0131n soyad\u0131n\u0131 kullan\u0131yorum hem de e\u015fimin soyad\u0131n\u0131. U\u011fur \u00dcnal, S\u00fcmer \u00dcnal\u2019\u0131n dedeleri oluyor. Onunla birlikte babam Kuvay-\u0131 Milliye\u2019yi kuruyor. \u201cBen \u00e7ok gencim, siz ba\u015fkan olun, sizin ad\u0131n\u0131zla toplanal\u0131m\u201d diyor. B\u00fct\u00fcn icraat\u0131 babam yap\u0131yor ama. Kuvay-\u0131 Miiliye ba\u015fkan\u0131 olarak, Pozant\u0131 harbini kazan\u0131yorlar. Frans\u0131zlar\u0131n me\u015fhur yenilmez komutan\u0131n\u0131 esir al\u0131yorlar ve Kayseri\u2019ye g\u00f6t\u00fcr\u00fcyorlar. Han\u0131m\u0131 da T\u00fcrkiye\u2019de komutan\u0131n. O da Uluk\u0131\u015fla\u2019ya geliyor ve anneme misafir oluyor. Bizim halk\u0131m\u0131z o kadar Ali-cenab ki, kocas\u0131 esir oldu diye han\u0131ma baklavalar, b\u00f6rekler yediriyor. O yokluk i\u00e7inde. Sonra Kayseri\u2019ye gidiyor han\u0131m ve yazd\u0131\u011f\u0131 mektupta; \u201cT\u00fcrkler o kadar iyiler, o kadar iyiler ki, bana esirli\u011fimi unutturdular\u201d \u015feklinde mektup yaz\u0131yor. Bu mektuplar\u0131n m\u00fcsveddeleri bizde vard\u0131 ama \u00e7ocuklu\u011fumuzda k\u0131ymetini bilemedik. B\u00fcy\u00fck Atat\u00fcrk, 1937 y\u0131l\u0131nda Hatay\u2019a giderken, Uluk\u0131\u015fla Tren Gar\u0131nda durdu ve bize el sallad\u0131. O zaman heyecandan \u00e7ok a\u011flad\u0131k. Mutlu olduk. Unutamad\u0131\u011f\u0131m \u00e7ok \u00f6zel bir an\u0131d\u0131r benim i\u00e7in\u2026 \u015eimdi Atam\u0131z\u0131 daha \u00e7ok ar\u0131yoruz\u2026 Ah, atat\u00fcrk ah!\u2026<\/p>\n\n\n\n

\u0130jlal Albagut:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Almanlar geliyor diye, okulu erken tatil ettiler. Bize de imtihanlar sonras\u0131 s\u0131n\u0131f\u0131m\u0131z\u0131 ge\u00e7tik ve halamlarla beraber bir trene bindik Ni\u011fde\u2019ye geldik. \u201cAlmanlar, \u0130stanbul\u2019a geliyor\u201d diye, \u00f6yle korkulu bir durum vard\u0131. Edirne \u00d6\u011fretmen Okulu\u2019nu da i\u015fgal olacak diye, \u00c7apa\u2019ya getirdiler. Hocalar\u0131n da, talebelerin de bir doktoru vard\u0131. Doktor, \u00e7ocuklar uyuz olmas\u0131n diye, her g\u00fcn tatl\u0131 verirlerdi. Doktorumuz ve m\u00fcdiremiz ak sa\u00e7l\u0131 Rabia Han\u0131m diye, \u00e7ok han\u0131mefendi ve disiplinli biriydi. Neyse okulu da pekiyi dereceyle bitirdikten sonra \u015feye geldim. Uluk\u0131\u015fla\u2019ya geldi. Uluk\u0131\u015fla beni \u00e7ok sevdi benim memleketim zaten. Akraban\u0131n birisi \u00e7ocu\u011funu getirmi\u015fti kaydettirmek i\u00e7in k\u0131z\u0131na gitmi\u015f demi\u015fki \u0130stanbul\u2019dan bir muallim han\u0131m gelmi\u015f bir kele\u015f bir kele\u015f, oran\u0131n tabiriyle. \u201cKim demi\u015f \u0130stanbullu o. \u201c\u015eevki day\u0131n\u0131n k\u0131z\u0131\u201d demi\u015f. B\u00fct\u00fcn anneler k\u0131zlar\u0131n\u0131 bana getirdiler. K\u0131zlarla beraber anneleri de beni \u00e7ok sevdi. Ah bizim k\u0131z\u0131m\u0131z\u0131 sizin gibi \u00f6\u011fretmen olsa. Ben Uluk\u0131\u015fla\u2019ya \u00f6\u011fretmenlik sevgisini a\u015f\u0131lad\u0131m. 10 sene kald\u0131m. Ayr\u0131lmak istemedim. 10 sene o \u00e7ocuklarla ha\u015f\u0131r ne\u015fir, ben eve gitmezdim o \u00e7ocuklarla m\u00fcsamereler yapard\u0131m. Oynard\u0131m ,e\u011flenirdim.Fevkalade bir ders yapard\u0131k\u2026 Babam\u0131n vazifesi dolay\u0131s\u0131yla, hayat\u0131m\u0131z Ni\u011fde\u2019de ge\u00e7ti diyebilirim. \u0130lkokulu Ni\u011fde Sakarya \u0130lkokulu\u2019nda 4. S\u0131n\u0131fa kadar okudum. Sonra Uluk\u0131\u015fla\u2019ya geldik. 5. S\u0131n\u0131f\u0131 Uluk\u0131\u015fla\u2019 da okudum. Ve unutamad\u0131\u011f\u0131m bir \u015fey, hat\u0131ramda var. 5. S\u0131n\u0131ftayken beni \u201cCumhuriyet K\u0131z\u0131\u201d yapt\u0131lar. Ka\u011fn\u0131 arabas\u0131n\u0131n \u00fczerinde bir d\u00fcnya, d\u00fcnya \u00fczerinde ben, benim elimde de Atat\u00fcrk\u2019\u00fcn k\u00fc\u00e7\u00fck bir b\u00fcst\u00fc. Bir \u015fiir okudum. O \u015fiiri hala unutam\u0131yorum\u2026<\/p>\n\n\n\n

Naciye Makal:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Okula gitti\u011fim zaman okulun pencereleri, Hasan Da\u011f\u0131\u2019na bak\u0131yordu. \u0130lk i\u015fim Hasan Da\u011f\u0131\u2019na bakmak olurdu. \u00c7ok g\u00fczel bir muhte\u015fem manzaras\u0131 vard\u0131. Yaz k\u0131\u015f kar olurdu. Yaz\u0131n ahtapotun kollar\u0131 gibi, derelerdeki karlar, bembeyaz yol yol g\u00f6r\u00fcn\u00fcrd\u00fc. Benim \u00e7ok ho\u015fuma giderdi. Sonraki senelerde yaz\u0131n, o karlar\u0131n yok oldu\u011funu g\u00f6rd\u00fcm. Benim \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m senelerde, o karlar yaz k\u0131\u015f dururdu. O da \u00e7ok muhte\u015fem bir manzarayd\u0131. En \u00e7ok \u00f6zledi\u011fim de Hasan Da\u011f\u0131\u2018d\u0131r Aksaray\u2019da. <\/p>\n\n\n\n

Hatice Yal\u00e7\u0131n G\u00fcrer:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

O zaman 4 \u00f6v\u00fcn veriyorlard\u0131. M\u00fckemmel yani yemeklerine hi\u00e7bir kusur bulunmaz. Hatta arada da yemekler biraz az oluyor diye, arada bir kuru \u00fcz\u00fcm veriyorlard\u0131. Arada bir yemek zaman\u0131ndan evvel biraz kuru \u00fcz\u00fcm veriyorlard\u0131. Ondan sonra yemek saati gelince doyard\u0131k. Sabah kahvalt\u0131s\u0131 m\u00fckemmeldi. Ak\u015fam ve \u00f6\u011flen yeme\u011fi de m\u00fckemmeldi… <\/p>\n\n\n\n

Rukiye Mine Kayra:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ben n\u00fcfuz ka\u011f\u0131d\u0131nda Ruhiye Kayra, 1932 Kad\u0131k\u00f6y do\u011fumluyum. K\u00fclt\u00fcrl\u00fc bir aileye do\u011fdum. Herkes okuyordu, herkesin odas\u0131nda k\u00fct\u00fcphane vard\u0131. Ben de \u00e7ok erken okumaya balad\u0131m. \u00d6\u011fretmen \u00e7oktu, siyaset\u00e7i de \u00e7oktu ailede. Ailede \u00e7ok ki\u015fi vard\u0131, \u00e7al\u0131\u015fan ki\u015fi azd\u0131. \u00c7\u00fcnk\u00fc herkes okuldayd\u0131. Burda ne yap\u0131yorum? Burda ilk yapt\u0131\u011f\u0131m \u015fey, insanlara bir \u015feyler \u00fcretmenin ne kadar g\u00fczel bir \u015fey, mutluluk getirdi\u011fini g\u00f6stermek i\u00e7in, bunun i\u00e7in k\u00fc\u00e7\u00fck bir vitrinim var. Vitrine yaz\u0131lar koyuyorum, yapt\u0131\u011f\u0131m \u015feyleri koyuyorum. \u0130nsanlar hevesleniyorlar, geliyorlar, konu\u015fuyorlar. Onlar\u0131 te\u015fvik ediyorum, mutlu oluyorlar. Ben bebekler \u00fcretiyorum. Onlara y\u00f6resel k\u0131yafetler giydiriyorum. Benim bebeklerim belgesel. Anadolu k\u0131yafeti, bir yelek ve bir \u015falvar de\u011fil, \u00e7ok zengin k\u0131yafetlerimiz var… <\/p>\n\n\n\n

Huriye Sara\u00e7:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Enstit\u00fclerde e\u011fitim sistemimiz \u00e7ok g\u00fc\u00e7l\u00fcyd\u00fc. Biz 8 y\u0131ll\u0131k e\u011fitimi 5 y\u0131lda bitirdik. Y\u0131lda bir ay iznimiz vard\u0131. Bu da de\u011fi\u015ftirmeli giderdi. A\u011fabeyler a\u011fustos, eyl\u00fcl ve ekimlerde giderdi. B\u00fcy\u00fck s\u0131n\u0131flar anne babalar\u0131na yard\u0131m etmesi i\u00e7in giderlerdi. Biz k\u00fc\u00e7\u00fck s\u0131n\u0131flar sonra giderdik. Okulumuzun her i\u015fini kendimiz yapard\u0131k. Otlar\u0131 yolard\u0131k, mercimek ve nohut ekerdik. \u0130nekleri sa\u011fard\u0131k. Tavuklar\u0131m\u0131z\u0131, her \u015feylerimizi, atlar\u0131m\u0131za bakard\u0131k. Bunlardan \u00e7\u0131kanlarla da yer i\u00e7erdik. Yani <\/p>\n\n\n\n

kendimiz eker kendimiz bi\u00e7erdik. Derslerimiz gayet verimli ge\u00e7erdi. Genel k\u00fct\u00fcphanemiz vard\u0131. \u00c7ok zengin ansiklopedilerimiz vard\u0131. <\/p>\n\n\n\n

Bilen bilmeyene \u00f6\u011fretirdi. Hepimiz k\u00f6y \u00e7ocu\u011fuyduk. Baz\u0131 \u015feylerde dilimiz, baz\u0131 \u015feylerde ellerimiz yakmazd\u0131. Ama birbirimize hep g\u00f6sterirdik. Bizim hitap sistemimiz abla, a\u011fabey demekti. Bir s\u0131n\u0131f b\u00fcy\u00fcklere a\u011fabey, abla diyorduk; k\u00fc\u00e7\u00fcklerimiz de karde\u015flerimiz oluyordu. Onlar\u0131n s\u00f6k\u00fckleri, y\u0131rt\u0131klar\u0131yla, yaralar\u0131yla, t\u0131rnaklar\u0131n\u0131 kesmekle, kesemeyenlerin sa\u00e7lar\u0131n\u0131 taramakla, taramay\u0131 yapard\u0131k. Derslerini beceremeyenleri becertirdik, g\u00f6sterirdik, yanlar\u0131nda otururduk. Hi\u00e7 bo\u015f bir zaman\u0131m\u0131z yoktu. Hep doluydu. Sanki binlerce \u00e7ocuklu bir baba-ana, bir aile gibiydik\u2026 <\/p>\n\n\n\n

Ali Yalman:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ben Ali Yalman. 11 A\u011fustos 1926 do\u011fumluyum. Ni\u011fde ili Uluk\u0131\u015fla il\u00e7esi Darbo\u011faz K\u00f6y\u00fc’ndenim. K\u00f6y enstit\u00fclerine \u00f6\u011frenci al\u0131yordu. Darbo\u011faz\u2019dan 14 ki\u015fi K\u00f6y Enstit\u00fclerine gitmek \u00fczere haz\u0131rland\u0131k. Day\u0131m \u00c7\u00fcr\u00fck S\u00fcleyman bizi okula g\u00f6t\u00fcrd\u00fc. Okul Kayseri\u2019nin P\u0131narba\u015f\u0131’na ba\u011fl\u0131 Pazar\u00f6ren’de. Bizi bir binaya yerle\u015ftirdiler. Binan\u0131n ya\u015f\u0131 da G\u00fclcemal. Bizden bir sene evvelki arkada\u015flar alelacele yapm\u0131\u015flar o binay\u0131. Bizi oraya yerle\u015ftirdiler. Hava \u00e7ok so\u011fuk. Pazar\u00f6ren\u2019de uzun yayla iklimi hakim. Sert k\u0131\u015f. Tam da zaman\u0131nda vard\u0131k oraya. Biraz zorluk \u00e7ektik. Is\u0131nma s\u00f6\u011f\u00fct odunuyla yap\u0131l\u0131yor. O da ya yan\u0131yor ya yan\u0131yor. \u0130yi bir \u015fey de\u011fil. Ekmek P\u0131narba\u015f\u0131’ndan geliyor. Bildi\u011fime g\u00f6re on be\u015f kilometrelik bir yol. Ekme\u011fimiz oradan geliyor. F\u0131r\u0131n yok. Ekmek k\u0131zakla geliyor. \u00c7ok f\u0131rt\u0131nal\u0131 olan g\u00fcnlerde k\u0131zak gelemiyor. Ekmek de gelemiyor. Ne zaman ki hava d\u00fczeldi o zaman geliyor. Biz o zamana kadar ekmek bekliyoruz. Zaten 1942\u2019de filan bize yevmiye 150 gram ekmek veriyorlard\u0131. Biraz k\u0131tl\u0131k vard\u0131. Zorluk \u00e7ektik… Ama Atat\u00fcrk ayd\u0131nlanmac\u0131\u011f\u0131nda, T\u00fcrk halk\u0131 t\u00fcm zorluklar\u0131 yenmesini bildi\u2026<\/p>\n\n\n\n

Cemal Ayd\u0131n:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

1927 do\u011fumlu Veysel o\u011flu Cemal Ayd\u0131n. Bir zamanlar dedem rahmetlik, G\u00fcney K\u00f6y\u00fc\u2019nden gelirken \u00c7aykavak Ge\u00e7idi\u2019nden a\u015fa\u011f\u0131da, \u00e7e\u015fmenin ba\u015f\u0131nda elini y\u00fcz\u00fcn\u00fc y\u0131kam\u0131\u015f, hayvan\u0131 da su i\u00e7mi\u015f. Orada \u00fc\u00e7 tane araba durmu\u015f. Araban\u0131n birinden Fevzi \u00c7akmak inmi\u015f. Fevzi \u00c7akmak\u2019\u0131 \u00fc\u00e7 sene evvel trenle Adana\u2019ya ge\u00e7erken, Uluk\u0131\u015fla\u2019da g\u00f6rm\u00fc\u015f dedem. Fevzi \u00c7akmak\u2019\u0131 g\u00f6r\u00fcnce oyalanm\u0131\u015f, gelsin bakal\u0131m pa\u015fa diye. Ve gelmi\u015f Pa\u015fa, dedemin omzuna elini koymu\u015f; \u201c\u00c7ift\u00e7i baba nas\u0131ls\u0131n?\u201d diye hal hat\u0131r sorduktan sonra, \u201dburan\u0131n suyu azal\u0131r, \u00e7o\u011fal\u0131r m\u0131?\u201d demi\u015f. Dedem de, \u201dta\u015flar yansa azalmaz, d\u00fcnyay\u0131 su g\u00f6t\u00fcrse \u00e7o\u011falmaz. Bu p\u0131nar mucize pa\u015fam\u201d demi\u015f. Pa\u015fa; \u201cOkur yazarl\u0131\u011f\u0131n var m\u0131?\u201d demi\u015f. Dedem; \u201cYok\u201d demi\u015f. Arkas\u0131ndan Pa\u015fa; \u201cH\u00fck\u00fcmetle aran\u0131z nas\u0131l baba, memnun musun?\u201d diye sormu\u015f. Dedem; \u201cHamdolsun ya\u015fanacak bir devire geldik ama ekini biraz gevrettik.\u201d Sakal\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015f dedem; \u201cGaz\u0131m\u0131z da yok ama adaletin \u015favk\u0131nda oturuyoruz\u2026\u201d demi\u015f. <\/p>\n\n\n\n

Sosyal adalet, bu g\u00fcn de en \u00e7ok gereksinim duydu\u011fumuz bir hak m\u0131? K\u00f6y Enstit\u00fclerinde de okutulan, 1934 bask\u0131 tarihli Atat\u00fcrk d\u00f6neminde haz\u0131rlanan bir kitap okuyorum. \u201cYurtta\u015fl\u0131k Bilgisi\u201d kitab\u0131. Kitab\u0131n ba\u015f\u0131nda, yurtta\u015f \u015f\u00f6yle tan\u0131mlan\u0131yor: \u201cYurtta\u015f; Haklar\u0131, \u00f6zg\u00fcrl\u00fckleri ve sorumluluklar\u0131 olan \u00e7a\u011fda\u015f bireydir.\u201d <\/p>\n\n\n\n