|
son karızcı ankaracan
evrenin merkezi “0” noktasında yaşam yanan toprakta su, kılcal damarda kan karız emek, uygarlık izi, uygur’a can kaynağım tanrı dağı, ufkumda turfan
yuanmou, pekin ya da köktürk adamı kızın adı gül, oğlan can, ben tursuncan yarnazlı tong su, kaşkarlı sadır pehlivan avrasya aşkı-ipek yolu, beni sana bağlayan
pirinç, çay, üzüm-kıvılcım, meşale, iki gözüm köklerimi aradım karız kandilinde, barış gerek “fırtına zamanında oğullar ve kızlar-tek yürek” yeni seddini, son karızı örüyorlar, dans ederek
altın yeleli anka, kaplanı ısırdı, kuzey bozkırında altay dağından baktım, düş yangınına, avcı vuruldu çömlek leğende yundu, yandı ve külü göğe savruldu  göğ atımı suladım nehir karanlığında, gecem duruldu
“mulan şarkısı” söyler karız güzeli arzugül, ay gölü sabah sporunda öten maviş kuş, çağırma göğüm boş karız şarabı, çekik göz, ateşli dudak izinde uçarı koş taocu-şaman ana hasat dansında, çin-i işler nede hoş
son karız: ecdatlardan iz, cemde bin çiçek açar-sevdalı badegül badem gözlü, sözden bal damlar, acısı bayram gönül gözüm kanadı, içime ağladım, eridim gram gram tutsaklık neyimize, ben özgürüm, zincirleri kıram kıram
dursun özden (ateşli al atlar)
|