Külünden doğan ve baharla gelen şiir:

külünden doğan şiir

iki ulu dağ gibi yükselen omuzlarım, yüce göğün iri gözlerini aşırdı

kendini bile taşıyamayan bu omuzlar, bir zamanlar dünyayı taşırdı

yüreğim yusufçuk gibi kanat çırparken, yıkık o gönül yuvam, şaşırdı

küçük dünyayı ısıtan, şiir olup toprağa, suya, havaya düşen o cemre

kaydıkça, düştükçe ağaran yıldız, şavkıyan şiirin yılbaşı otağı-demre

rüzgar kanatlı yüreğim-huzmesiz gözlerim, el yordamımla aradım onu

şafağın teni, sesin rengi sevmiyor beni ve acıtır seni, unutur aşk sonu

zincirlerini koparan ateşli al atlar, özgürlüğe savruldu, bozdu bu oyunu

ey korkak zalimler, beni yalnız ve özgür bırakın, silkinen isyancı ozanı

anka özlü-altın gözlü, şiir bakışlı ozan, seherde beyin salatası yemekte

karşıdan şiir alayı gelmekte akın akın, yeni güne utku çarşafı sermekte

karanlık geceyi ve aşkı maviye boyayan o balıkçı, çöplük çığlığı martılar

kanayan yüreğimi acıtan o son çığlık-sus artık, yenik savaş kızılı tortular

yitik umut, göçtün-kaçkın çocuk bitkinliği-çakal uluması ürkekliği korkular

bir bakın hele, bir bakın ölenlere, er meydanında bir ölüp, bin dirilenlere

ateşli al atlar yelesine-külünden yeniden doğan ozana-bir bakın son kere

kayan yıldıza, son düşen cemreye-dirilen bahara bir bakın, çağlayan sele

göğe çivilenen o ay-yıldız, kızıl bir atlasa yaslanmakta-dalgalanmakta hele

barış baharında, hoşgörüsüz kör vicdanlanlar, yavaş yavaş ölüyor, bin kere

yeşeren düşler sevda oluyor, özüne dönüyor aşk, çırılçıplak-saf-sere serpe.

dursun özden

www.dursunozden.com.tr

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *

*

shared on wplocker.com